Η αρνητικότητα χτίζει τείχη γύρω σου..και εσύ καλείσαι να τα γκρεμίσεις

Είναι φορές που αυτό που βρίσκεται μέσα στο κεφάλι μας είναι πολύ πιο δυνατό από αυτό που βρίσκεται απ' έξω.

Οι αρνητικές σκέψεις μπουρούν να μας στραγγίξουν όλη την ενέργεια.

Και από εκεί που πετάμε στα σύννεφα να έρθει μια σκέψη να σφηνωθεί στο μυαλό μας και ξαφνικά να πιάσουμε πάτο.

Αυτό το κάτι που μας χαλάει.

Αυτό το κάτι που δεν είναι όπως το φανταστήκαμε.

Αυτό το κάτι που λέμε πως ποτέ δεν θα κάναμε.

Που είναι έξω από εμάς.

Και γι’ αυτό μας κάνει να πιστέψουμε πως δεν θα τα καταφέρουμε.

Και είμαστε για άλλη μια φορά στο κατώφλι για να παραιτηθούμε.

Μήπως τελικά αυτό το δύσκολο εγχείρημα δεν είναι τίποτα άλλο από μια δοκιμασία για να μπορέσουμε να πάμε παρακάτω.

Ένα εμπόδιο που θα χρειαστεί να προσπεράσουμε για να πάμε παρακάτω.

Μια ευκαιρία για να αποδείξουμε πως μπορούμε αρκεί να το θελήσουμε.

Αρκεί να το πιστέψουμε και σιγά-σιγά να επεκτείνουμε τα όρια μας.

Γιατί έτσι γίνονται οι αλλαγές σιγά-σιγά και θέλει υπομονή.

Κάποιες φορές η ζωή έχει τα δικά της σχέδια και εμείς οφείλουμε να τα ακολουθήσουμε.

Γιατί υπάρχουν και παράμετροι που δε γνωρίζουμε, μα εκείνη τις γνωρίζει.

Αυτές τις στιγμές καλείσαι να αλλάξεις τον εαυτό σου, ή μάλλον, κομμάτια του εαυτού σου.

Και κυρίως πεποιηθήσεις γιατί αυτές είναι που μας χτίζουν τα τείχη και δεν προχωράμε.

Ξεκινάμε λοιπόν , μα με δύναμη.

Αναλογιζόμαστε όλες τις στιγμές που δείξαμε δυνατοί.

Επιστρατεύουμε όλα μας τα όπλα από εκείνες τις μάχες και προχωράμε.

Ανακαλούμε στο άλμπουμ της μνήμης μας χαρούμενες στιγμές για να πάρουμε κουράγιο.

Χτίζουμε λοιπόν τα δικά μας τείχη απέναντι στην αρνητικότητα, απέναντι σε κάθε τι που θα μας κάνει να παραιτηθούμε ή να κρυφτούμε και να μην προχωρήσουμε.

Προχωράμε λοιπόν γιατί η ζωή πρέπει να συνεχίζεται.