Άγχος..ένα σαράκι που σε τρώει ζωντανό και στοιχειώνει τις
πιο όμορφες στιγμές σου.
Τις περισσότερες φορές έχει αβάσιμα σενάρια, απλούς φόβους
που πηγάζουν από μέσα μας.
Είναι εκείνες οι στιγμές που κάνεις κάτι μα σκέφτεσαι κάτι
άλλο.
Είναι εκείνες οι φορές που πας στη δουλειά σκεπτόμενη πως
κάτι θα στραβώσει.
Είναι εκείνες οι φορές που θες να ξεκινήσεις κάτι καινούργιο
μα διαρκώς το αναβάλεις με την πρόφαση ότι δε νοιώθεις έτοιμος.
Όταν βγαίνεις με τους φίλους σου για καφέ και ενώ γελάς
σκέφτεσαι τελικά αυτό που στράβωσε στη δουλειά.
Άγχος για να αποκτήσεις περισσότερα και όταν τελικά τα
αποκτάς θες ακόμα πιο πολλά.
Τι άλλο να κάνεις από το να προτάσεις όλα σου τα όπλα και να
το αντιμετωπίσεις.
Ναι είναι η μάστιγα της εποχής μα αυτό δεν είναι δικαιολογία
για να κάθεσαι αμέτοχος και να αφήσεις τη ζωή σου να φεύγει χαραμίζοντας
στιγμές.
Αυτό είναι η κληρονομιά μας, οι στιγμές που φυλακίζουμε στο
νου μας και στην καρδιά μας.
Και σε κάθε δύσκολη στιγμή ξεφυλλίζουμε το άλμπουμ τους
δίνοντας μας το κουράγιο πως θα υπάρξουν και άλλες τέτοιες.
Αρκεί να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και να βρισκόμαστε σε
εγρήγορση και να έχουμε πάρει την απόφαση πως όσα κύματα και να έρθουν εγώ θα
μάθω να τα προσπερνάω.
Τα όπλα μας τα έχουμε μέσα μας.
Αρκεί να μάθουμε να τα χρησιμοποιούμε και να μην εφησυχαζόμαστε.
Και βασικότερο όλων να αισθανόμαστε περήφανοι για ό,τι
είμαστε.
Παρόλο τις αδυναμίες μας και τα στραβά μας.
Να αγαπάμε εμάς και τη ζωή μας.
Έτσι όλα γίνονται πιο απλά.
Γιατί έτσι είναι απλά.
Εμείς τα περιπλέκουμε.
Εμείς τα κάνουμε σύνθετα.
Και κάτι τελευταίο..μια συμβουλή που μου είχε δώσει ένα
κοντινό μου πρόσωπο.
‘’Δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι για κάτι που αλλάζει,
άλλαξε το.
Δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι για κάτι που δεν αλλάζει,
δέξου το. ‘’
Έτσι απλά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου